dinsdag 15 september 2015

Gewone dingen

Er zitten zoveel ideeën in mijn hoofd, maar op de een of andere manier krijg ik het niet voor elkaar om die ideeën om te zetten in blog posts. En dat resulteert in een akelig stil blog. Zo jammer vind ik dat. Voor mijn gevoel ben ik er dagelijks mee bezig. Maar als dat niet te zien is voor bezoekers, dan is het een beetje verspilde moeite.

Om weer een beetje in de flow te komen, schrijf ik vandaag even een update blogje. Gewone dingen, de dingen die hier gebeuren. Gewoon op nummer 16 :-)



- J is inmiddels twee keer naar voetbaltraining geweest. En hij vind het nog steeds super leuk. Vorige week heb ik hem dan ook officieel aangemeld als lid bij de club. Hij zit nu in ploeg MP3. Mini pupillen. Hij heeft alleen nog trainingen, en geen officiële wedstrijden. Ik kan wel aangeven dat ik wil dat hij al wedstrijden gaat spelen, maar dat hoeft van mij nog niet zo. Laat hem eerst maar lekker oefenen.

- B gaat sinds vorige week naar de peuterspeelzaal. En zoals ik al gedacht had; mama heeft het daar moeilijker mee dan hij. Zodra de deur opengaat sprint meneertje het lokaal in, op naar de blokken of de auto's. Ik speelde even mee, en ging hem toen voorzichtig uitleggen dat ik naar huis ging, en hij dan mocht blijven spelen. Zijn reactie? 'Hier pele, dag mama!'
Tja, natuurlijk is het heel fijn als er geen drama is bij het afscheid. Maar zo koelbloedig? Dan breekt je moederhart toch wel even :-)

- De auto die we twee maanden geleden kochten, staat nu al weer in de garage. Helaas lijkt ook deze auto een miskoop te zijn. Minstens een van de bobines moet vervangen worden, maar waarschijnlijk wel 5. De motormanagement computer is al zo'n 12 jaar niet meer geüpdatet. De katalysator geeft een foutmelding. De blower/airco doet het niet. En zo kan ik nog wel meer dingen opnoemen.
En dat gaat natuurlijk geld kosten. We hebben afgesproken niet alles tegelijk te laten doen. Het hoognodige doen we nu, de andere dingen stellen we 1 of twee maanden uit.

- Ik heb morgen een sollicitatiegesprek. Mijn huidige werk is leuk, maar bied totaal geen uitdaging meer. Ook is het vervelend dat ik geen werkgarantie heb: geen opdrachten is geen werk. En geen werk betekend geen geld. Qua financiën weet ik nooit waar ik aan toe ben. Dus zoek ik naar wat anders. Niet heel actief, maar als ik iets leuks zie reageer ik.
En nu ben ik dus uitgenodigd voor een gesprek. En ik ben best nerveus. Dit is mijn eerste echte sollicitatie in bijna 6 jaar. Wish me luck!

- Ik wilde op een rommelmarkt gaan staan. Maar omdat ik te lang twijfelde, en vriendje niet echt positief was over het plan, heb ik het aanmelden te lang uitgesteld. Het gevolg? Alle kramen waren al vol. Jammer, maar mijn eigen schuld. Nu twijfel ik weer of ik een andere rommelmarkt moet zoeken, of op een andere manier van mijn spullen af kan komen. Want dat er teveel spullen hier in huis zijn, dat is zeker.

- Ik heb meegedaan met de meditatie challenge. Nou, een uitdaging was het zeker. Ik vond het ontzettend moeilijk om een stil momentje voor mezelf te vinden. Ik heb het gevoel dat ik me daardoor niet 100% heb kunnen inzetten, en dus ook niet het volle effect heb ervaren.
De momenten die ik wel heb gehad, vond ik wel heel fijn. Maar ik betwijfel of ik er mee door ga. Het is toch niet echt mijn ding denk ik.

- Ik had me ook opgegeven voor een intuitie challenge. Deze is nu 5 dagen bezig. En ik ben er niet eens aan begonnen. Die 10 dagen mediteren waren al zo'n opgave voor me, dat ik de motivatie niet meer kon vinden om nog eens 11 dagen met iets aan de slag te gaan.
Dit vind ik wel jammer. Ik heb alle mailtjes wel bewaard, misschien dat ik er op een later tijdstip nog wat mee kan.

- J neemt straks na schooltijd voor het eerst een vriendje mee om te spelen. Is het raar dat ik daar nerveus voor ben? In ieder geval moet er nog een beetje opgeruimd worden voor het zover is. Dus nu gaat de computer weer uit en ga ik 'echt' aan de slag.


Fijne dag!

2 opmerkingen:

  1. Reacties
    1. Lief dat je dat vraagt!
      Ik heb eigenlijk gewoon geen idee. Op zich heb ik wel een goed gevoel over. Maar ik ben zo ontzettend slecht in mezelf 'verkopen', dat ik in zo'n gesprek vaak lang moet nadenken of niet uit mijn woorden kom.
      Pas over ongeveer anderhalve week krijg ik een email met de uitslag. Tot die tijd is het twijfelen en afwachten.

      Verwijderen