dinsdag 3 februari 2015

Bril

Mijn jongste zoon wordt volgende maand 2. En hij draagt al drie maanden een bril.
Ja, dat is heel erg jong om een bril te dragen. Er was dan ook heel erg weinig keus is zijn maat :-)


Mijn moeder is toen ze heel klein was geopereerd aan een lui oog. Ikzelf heb vroeger met plakkers op mn oog gelopen. Dus toen ik merkte dat mn zoontje scheel ging kijken, ben ik meteen naar de huisarts gegaan.
Toch schijnt het heel normaal te zijn dat kleine kindjes scheel kijken af en toe. Omdat de oogjes nog volop in ontwikkeling zijn gebeurd er af en toe wat 'geks' met de oogspiertjes. Kinderen onder de vier die af en toe scheelkijken? Niks mee aan de hand.


Maar vanwege mijn familiegeschiedenis besloot de huisarts om mijn zoon toch door te sturen naar de oogarts voor uitgebreide testen.


Het is interessant om te zien hoe ze ogen meten bij zo'n kleintje. Een kind van net anderhalf kan natuurlijk niet zeggen of en wat hij ziet. De arts moet volledig vertrouwen op zijn eigen waarnemingen.
Doormiddel van lampjes, plaatjes en geluidjes probeert te arts de aandacht te trekken van het kind. Een lampje bewegen zodat de ogen naar links en rechts bewegen. Een oog afdekken en kijken hoe het andere oog een plaatje volgt. Kijken of het kind reageert op een 3D afbeelding. Dit zijn slechts enkele van de testjes die werden uitgevoerd met mijn zoon. Gelukkig zag hij het zelf gewoon als leuke spelletjes, en werkte hij goed mee.


Mij is verteld dat een kind van anderhalf nog geen perfect zich heeft zoals een volwassenen. Pas rond een jaar of vijf zijn de ogen volledig ontwikkeld. Elk klein kind wat je test zou waarschijnlijk uitkomen op een brilsterkte tussen de -2 en -2,5. Maar mijn zoon liep dus wat achter in de ontwikkeling. en omdat hij niet zo goed kon zien, waren zijn oogspieren bezig met onnodige correcties, wat het scheelzien veroorzaakt.
En dus heeft hij nu een bril. Sterkte van de glazen: -3 en -4. Jampotten. Ik zie er zelf niks door, maar voor hem werkt het.


(plaatje van internet, niet mijn kind)




Het was dus wel noodzakelijk dat er een bril aangeschaft werd. Maar ik schrok nogal van de kosten. De arts adviseerde ons om een brillenwinkel in de buurt te kiezen, omdat er met kinderbrillen nog wel eens wat gebeurd. In ons dorp zit maar 1 brillenzaak, dus dat was een makkelijke keuze.
Toen kwamen we er achter hoe weinig modellen er zijn voor kindjes van anderhalf. Zo ongeveer drie. Waarvan eentje roze, en dus niet geschikt voor jongens.
Het montuur zelf was niet zo duur, een paar tientjes. Maar de glazen. Ongelofelijk. 85 euro. Per stuk!!
Waardoor de totale prijs uitkwam op €200. Voor een kinderbril. Die waarschijnlijk volgend jaar te klein is. Moeten we weer twee honderd euro dokken. Zoals ik al zei, het is noodzakelijk. Voor je kind doe je alles. Dus je besteld een bril en je betaald. Maar als je, zoals wij, moet leven van een klein budget, dan is 200 euro aan onverwachte kosten toch wel even slikken.




Waar ik sinds gisteren wel heel blij mee ben, is de verzekering die we erbij aangeschaft hebben. Voor 20 euro per jaar krijg je korting op schade reparatie, en op een nieuwe bril door verlies of diefstal.
En zoals de oogarts al waarschuwde; met kinderbrillen gebeurd wel een wat.
Gisteren is het kleine mannetje gevallen. Rech op z'n neus. Huilen, huilen huilen. Een grote schaafwond op z'n neus. En een dikke kras midden op de bril. Chips..... dat betekend een nieuw glas.
Dus ik meteen naar de brillenzaak om er eentje te bestellen. Zonder de verzekering had me dat dus 85 euro gaan kosten. En nu maar 30. Flink verschil, en de verzekering hebben we er nu al uit.




Hoe kijk jij aan tegen dit soort kosten voor je  kinderen? Probeer je er op te besparen, ga, je voor het duurste = beste, of zie je het als noodzakelijk kwaad en betaal je gewoon?




Liefs Wendy

Geen opmerkingen:

Een reactie posten